W polu „Nazwa odbiorcy” wpisz imię i nazwisko osoby, pełną nazwę firmy albo nazwę urzędu wskazaną na dokumencie płatniczym. Drobna literówka zazwyczaj nie zatrzyma przelewu, ponieważ bank kieruje środki przede wszystkim na podstawie numeru rachunku.

Czy nazwa odbiorcy musi być idealnie poprawna?

W przelewach krajowych numer rachunku jest głównym identyfikatorem transakcji. To on decyduje, na jakie konto trafią pieniądze. Nazwa odbiorcy pełni przede wszystkim funkcję informacyjną i pomaga rozpoznać płatność w historii rachunku.

Jeżeli w nazwie pojawi się literówka, przelew zazwyczaj zostanie zrealizowany. Nie oznacza to jednak, że można wpisywać dowolne dane. Przy płatności za fakturę lub zobowiązanie wobec urzędu poprawna nazwa ułatwia odbiorcy automatyczne przypisanie wpłaty do właściwego klienta. W razie wątpliwości najlepiej sprawdzić dane jeszcze przed zatwierdzeniem przelewu.

Co wpisać w zależności od odbiorcy?

Dane powinny odpowiadać osobie lub instytucji, która jest właścicielem wskazanego rachunku. Najlepiej przepisać je z wiadomości od odbiorcy, faktury, umowy albo wezwania do zapłaty:

  • Osoba prywatna – imię i nazwisko, na przykład „Jan Kowalski”.
  • Firma – pełna nazwa przedsiębiorstwa zgodna z fakturą lub umową, na przykład „ABC Usługi Budowlane sp. z o.o.”.
  • Urząd lub instytucja – pełna nazwa podana w dokumencie płatniczym, na przykład „Urząd Miasta Krakowa”.

Nie zastępuj nazwy odbiorcy tytułem płatności. Nazwa wskazuje, do kogo wysyłasz pieniądze, a tytuł wyjaśnia, czego dotyczy wpłata, na przykład numeru faktury lub składki.

Co zrobić, gdy nazwa jest za długa albo zawiera znaki specjalne?

Bankowość elektroniczna może ograniczać liczbę znaków w polu odbiorcy. W takiej sytuacji użyj skrótu, który nadal pozwala jednoznacznie rozpoznać firmę lub instytucję. Nie skracaj jednak danych w sposób całkowicie zmieniający ich sens.

Przy przelewach zagranicznych, szczególnie SEPA i SWIFT, system może wymagać znaków z ograniczonego zestawu. Polskie znaki, takie jak „ą”, „ć” czy „ł”, najlepiej zastąpić odpowiednikami bez znaków diakrytycznych. Przydatne wskazówki są następujące:

  • Skróć długą nazwę tylko wtedy, gdy odbiorca nadal będzie łatwy do zidentyfikowania.
  • W przelewie zagranicznym wpisz „Lodz” zamiast „Łódź”, jeśli formularz nie przyjmuje polskich znaków.
  • Nie używaj nietypowych symboli, emoji ani znaków spoza zestawu akceptowanego przez bank.
  • Przed zatwierdzeniem sprawdź w podsumowaniu nazwę oraz numer rachunku.

W przypadku zagranicznego przelewu walutowego oprócz nazwy mogą być potrzebne numer IBAN i kod BIC/SWIFT banku odbiorcy. Polski IBAN ma 28 znaków i zaczyna się od „PL”. Te dane mają znaczenie techniczne, w przeciwieństwie do samej nazwy.

Czy bank zacznie dokładniej sprawdzać nazwę odbiorcy?

Bankowość europejska zmierza w stronę usługi Confirmation of Payee, czyli automatycznej weryfikacji zgodności nazwy z właścicielem numeru rachunku. Jej celem jest ograniczenie oszustw i ostrzeganie przed wysłaniem pieniędzy na konto, którego dane nie pasują do odbiorcy.

Obecnie pojedyncza literówka w nazwie zwykle nie oznacza problemu z realizacją przelewu. Najwięcej uwagi poświęć numerowi rachunku, kwocie i tytułowi płatności.

Po wysłaniu przelewu zachowaj potwierdzenie transakcji. Jeśli nazwa zawierała drobny błąd, nie ma powodu do paniki, o ile numer rachunku został wpisany prawidłowo.